Wahania języka

W najnowszej książce Michała P. Markowskiego - Życie na miarę literatury. Eseje (Kraków 2009), wydanej przez wydawnictwo Homini z okazji I. Festiwalu J. Conrada, można znaleźć kolejny już artykuł w dorobku tego autora poświęcony twórcy Czasu odnalezionego. Esej pod znamiennym tytułem - Proust: wahania języka posiada wszystkie walory poprzednich tekstów Markowskiego. Pozwolę sobie zacytować "smakowity" fragment:

"U Prousta logos i antylogos splatają się ze sobą w sposób nieuchronny i nieodwołalny, co oznacza, ż upragniona obecność (rzeczy, przeszłości, osób) podszyta jest nieuniknioną nieobecnością. Powiedziałbym nawet więcej: to nieobecność świata jest warunkiem jego możliwości, gdyż bez niej ani pamięć, ani ani pragnienie, ani lektura znaków i tekstów (to, co określa życie człowieka w świecie) nie byłoby w ogóle możliwe. [...] Dla niego [Prousta] świat istnieje naprawdę nie wtedy, gdy się uobecnia, lecz wtedy, gdy znika za horyzontem obecności. [...] Pragnienie dotyka nie tego, co jest lub - w ostrożniejszej wersji - co się tylko pojawia, ale kieruje się ku temu, co znikło lub jeszcze się nie pojawiło".